Geen broertjes en zusjes? Dat is alleen maar fijn!

‘Weet je mam, eigenlijk heeft geen broertjes en zusjes hebben heel veel voordelen’.

Wat hou ik toch van de immer positieve kijk van mijn zoontje van net 8 op zaken waar ik me toch soms verdrietig over voel. Achter in de auto op weg naar oma vertelt hij me haarfijn waarom hij toch eigenlijk heel goed af is.

‘Het is nadeel is dat ik nu vaak vraag; ‘wat kan ik doehoen…’ als ik niemand heb om mee te spelen en jij of papa geen tijd voor me hebben. Maar verder zijn er eigenlijk alleen maar voordelen. Ik hoef me niet te irriteren een een kleine of grote zus. En ik heb wel huisdieren dus daar kan ik ook mee spelen. En een voordeel voor jullie en voor mij: jullie kunnen zeggen dat jullie alleen mij de allerliefste vinden en ik hoef jullie niet te delen met broertjes of zusjes. Of dat je net iets wil kopen en dat je zusje dat dan ook wil… dat zij er dan weer tussen komt. En ik kan altijd met mijn papa en mama spelen als die tijd hebben, want er is nu niemand anders. En ik mag altijd kiezen wat ik met jullie wil doen en ik hoef niet te overleggen of te doen wat een zus of broer wil. En ik kan altijd dingen vertellen, ik kan altijd aan het woord, ik hoef niet te wachten omdat er iemand anders ook steeds iets wil vertellen of erdoorheen kletst’.

‘Ik zou me ook heel erg irriteren als jullie nog een keer waren gaan vrijen en dat er dan een broertje of zusje was gekomen die gewoon heel stom en druk was. Of die steeds op mijn kamer zou binnenkomen. Ik hou van rustig. O en ik heb er nog één: ik heb nu voor het voorbeeld even zeg maar, een grote broer of zus en dan mag die wel ergens naar toe en ik mag dat nog niet omdat ik jonger ben. Zou ook stom zijn. Of dat die dan later op mag blijven. Zou ik helemaal niet leuk vinden. Nou, en daar heb ik dus allemaal geen last van’, eindigt hij terwijl het huis van oma in zicht is.

Mijn ‘glas half vol’ mannetje…. Wat kan ik toch veel leren van mijn kind, vooral in tijden wanneer ik nog nauwelijks een bodempje in het glas zie. Iets met spiegels die je kinderen je voorhouden… en daarin kijken en er iets mee doen. Wat ik al mijn ouders steeds weer vertel. En dat ik dat dan nu zelf ook weer even moet gaan doen.